|
Geschreven door Alex Wisselink
|
|
vrijdag, 28 augustus 2009 00:00 |
Alex Wisselink is na de open dag van vorig jaar lid geworden van BC Smashing hij vertelt hier over de ervaringen van zijn eerste jaar.
Ik ben begonnen op 26 augustus 2008, Cor van Ringelestein is een collega van mij en speelde al bij Smashing, zodoende kwam ik bij Smashing terecht. Voor mij is de locatie ideaal, 2 minuten op de fiets, mooier kan het toch niet?
Vanaf het begin af aan speelde ik veel met Armand Hak en Alice Gommers, er waren nog een paar nieuwelingen maar die kwamen toch minder regelmatig, met hun was het altijd fijn spelen.
Het is namelijk fijn om een potje te spelen met mensen van je eigen niveau. Steeds maar verliezen is tenslotte niet leuk. Af en toe een potje winnen maakt het toch wel wat leuker! Daar kwam ik ook achter met de voorjaarscompetitie, waar ik de enige recreant was en vreselijk aan de kont heb gekregen. Jammer dat er niet meer recreanten waren...
Wat wij (recreanten) ook fijn vonden was de mogelijkheid om op de zondagavond te spelen. Één keer spelen in de week vonden we toch te weinig om wat vooruitgang te boeken. Ook de dinsdagavond was altijd gezellig, velen waren bereid om tips en aanwijzingen te geven, er was altijd een goede sfeer.
Er zijn afgelopen jaar 2 trainingssessies geweest, ik heb ze beide gevolgd en veel geleerd.
Later in het jaar kreeg ik weer last van een oude nekblessure en het doktersadvies om maar wat anders te doen dan badmintonnen (vreselijk balen). Ik mag namelijk mijn nek niet te ver naar achteren buigen. Er komt dan een zenuw tussen 2 wervels klem.
En na een x-aantal keren het hoofd achterover buigen raakt die zodanig geïrriteerd dat de pijn blijft. En het probleem bij badminton is dat je het hoofd toch wel heel wat keren achterover moet buigen...Ik heb geprobeerd het hoofd stil te houden en alleen mijn ogen naar boven te draaien maar dat werkt niet. De pijn is nu gelukkig weer weg.
Afsluitend wil ik zeggen dat ik een hele fijne tijd bij Smashing heb gehad en het vreselijk jammer vindt dat ik hier niet mee kan doorgaan. Voor mij was dit een ideale sport, mooi, leuk, binnen, dichtbij, en erg gezellig met de overige spelers.
Ik wil alle medespelers bedanken voor de vele fijne speeluren. Bedankt voor gezelligheid.
Ik kom zeker nog een paar keer binnenwippen.
Een hartelijke groet,
Alex Wisselink.
 |
