|
Wanneer ik dit stukje schrijf is het alweer enkele maanden geleden dat een allesvernietigende tsunami Japan in diepe rouw dompelde. De gevolgen zijn nu nog steeds ongewis. Ondertussen probeert een dictator in Libië met geweld de controle over het land te behouden. In Egypte is het nog steeds onrustig. Zo ook in Jemen en nog meer Arabische landen. De olieprijs is op een recordniveau. Ierland is eigenlijk failliet, voor Griekenland geldt hetzelfde, en voor Portugal en Italië houden we ons hart vast. De financiële crisis heeft de wereld in zijn houdgreep en de gevreesde “Double Dip” hangt als het spreekwoordelijke zwaard van Damocles boven de hoofden van de Captains of Industry. Hoe ging dat liedje ook alweer? “En van je hela hola, houdt er de moed maar in” of zoiets?
Ik weet niet hoe het u vergaat, maar Arnoldus Godefriedus kan als moderne man van deze wereld, toch behoorlijk onrustig van deze toestanden worden. Ik probeer me vast te houden aan de wijze woorden die ik ooit van iemand leerde; “Accepteer wat je niet kunt veranderen, en verander wat onacceptabel is”, maar het lukt me niet goed om hier invulling aan te geven. Zoals gezegd, met een onrustige Arnoldus Godefriedus tot gevolg.
Nu ben ik op zoek gegaan naar een remedie tegen deze onrust en omdat er een lerend effect vanuit kan gaan, maak ik jullie deelgenoot van mijn bevindingen.
Poging één betrof het vluchten in werk. Het resultaat was hoon van mijn collega’s, onbegrip thuis, slechts een opgetrokken wenkbrauw van mijn baas, hetzelfde karige salaris en meer vermoeidheid dan goed is voor de mens. Kortom, niet doen, lost niets op.
Een tweede poging was een greep naar de drank. In eerste instantie best leuk, maar de ochtenden en de oogleden werden zwaar, het begon in de gaten te lopen bij mijn omgeving, het lichaam begon te protesteren, en het is nog een kostbare grap ook. Ook hier geldt, beter niet doen.
Ik heb gedacht aan drugs, maar ik kon geen manier vinden hoe ik er aan kon komen. Blijkbaar ben ik een nette jongen en verkeer ik niet in die kringen waarbij het gemakkelijk is om een pilletje te scoren. Het leek me ook niet verstandig om in mijn directe omgeving te polsen of er iemand een adresje wist voor het een of ander. Dat lef ontbrak me gewoon. Dit was dus een doodlopend spoor.
Toen heb ik nog even gedacht om overdreven veel tijd aan vrouwen te besteden maar gelukkig greep een goede vriend op tijd in. Als ik minder onrustig wilde worden was dit absoluut niet de juiste weg, wist hij me te vertellen. Ik keek diep in zijn ervaren ogen en zag dat hij de waarheid sprak.
Vervolgens heeft, door mijn hoofd, een hele verzameling van activiteiten de revue gepasseerd, het ene nog lastiger uitvoerbaar dan het andere. Het gaat te ver om hier dieper op in te gaan, bovendien is de kans groot dat u een verkeerd beeld van mij gaat vormen.
Uiteindelijk is de oplossing zoals zo vaak het geval is, dichterbij dan je denkt, en afgelopen dinsdag werd alles weer helder in mijn hoofd. Als alles om je heen lijkt in te storten, ga dan op zoek naar vaste waarden. En zo ging het.
Dinsdagavond.
Badmintonnen, een biertje met de mannen, ouwehoeren aan de bar.
Vaste waarden.
Heerlijk.
Alles weer goed.
Met optimistische groet,
Arnoldus Godefriedus
 |
